4. Inteligencja drukarki

Czwartym sposobem podziału jest "inteligencja" własna drukarki. Drukarki najprostsze to drukarki pracujące wyłącznie w trybie graficznym, tym samym wymagające stałej współpracy z komputerem tworzącym graficzny obraz etykiety. W tym przypadku na programie współpracującym spoczywa obowiązek tworzenia obrazu graficznego w szczególności prawidłowej konstrukcji kodu paskowego. Druga grupa to drukarki posiadające własny język programowania umożliwiający opis treści etykiety ciągiem rozkazów (np. kod paskowy opisywany jest poprzez określenie typu kodu, treści kodu, wymiarów kodu i lokalizacji na etykiecie). Trzecia grupa to drukarki posiadające dodatkowo możliwość zaprogramowania szablonów etykiet zawierających definicje stałych i zmiennych elementów etykiety. Sposób posługiwania się taką drukarką sprowadza się zwykle do jednokrotnego zdefiniowania szablonów i elementów stałych etykiety (np. elementów graficznych) a następnie uzupełnianiu wyłącznie elementów zmiennych. Dzięki temu skracamy znacznie sekwencje sterujące drukarką oszczędzając czas związany przede wszystkim z transmisją stałych elementów graficznych. Drukarki takie zwykle pozwalają również na korzystanie w szablonie etykiety z wbudowanych wewnętrznych, programowych liczników, datowników itp. jako elementów zmiennych etykiety nie transmitowanych z komputera.